a

اینستاگرام

کپی رایت 2018 حصا.
تمامی حقوق محفوظ است.

مرکز حقوقی حصا

8:00 - 13:00 و 17:15 - 21:15

ساعات کاری : شنبه تا پنجشنبه(پنج شنبه ها شیفت عصر مرکز تعطیل می باشد.)

3124 025

تلفن مشاوره

اینستاگرام

جستجو
فهرست
 

بررسی مفهوم سلاح جهت احراز جرم محاربه

خانه > عمومی  > بررسی مفهوم سلاح جهت احراز جرم محاربه

بررسی مفهوم سلاح جهت احراز جرم محاربه

تَشهیر السلاح

یکی از شروط لازم برای صدق عنوان محارب در جرم حدّی محاربه، کشیدن سلاح به تعبیر قانونی و یا همان تَشهیر السلاح یا تَجرید السلاح به تعبیر فقه جزایی توسط مرتکب جرم می باشد. حال این که هدف از کشیدن سلاح، ارعاب مردم و ایجاد ناامنی در محیط باشد یا نباشد، و اینکه فرد مرتکب در راستای قصد و سوء نیت مجرمانه خود به اهدافش برسد یا خیر موضوع این یادداشت نیست و در این نوشته صرفاً جهت ثبوت و احراز عنوان «کشیدن سلاح» برای تحقق جرم محاربه به شناخت مفهوم و گستره واژه سلاح در قوانین و متون فقهی خواهیم پرداخت.

اساساً در مورد جرم محاربه، می توان سه نوع از ابزارآلات مطروحه در قوانین مدون و متون فقهی را از نظر اینکه سلاح تلقی می شوند یا خیر بررسی نمود.

الف) در اینکه ابزارآلاتی نظیر هفت تیر، مسلسل(سلاح گرم) یا چاقو، کارد و قمه (سلاح سرد) در صورت تحقق سایر شرایط می توانند طبق تعریف عرف و قوانین موجود، همان «سلاح» مد نظر جرم محاربه تلقی شوند در متون قانونی و فقهی تردیدی وجود ندارد. زیرا بالطبع هدف اولیه از ساخت این نوع ابزار این بوده است که عرفاً به عنوان سلاح به کار روند.

ب) همچنین در مورد اینکه ابزارآلاتی نظیر عصا، چوب دستی، تازیانه، سنگ، فلفل و آتش زدن که قانوناً و عرفاً سلاح محسوب نمی شوند نیز اختلاف نظری وجود ندارد و کسانی که در ارتکاب جرم از این ادوات استفاده می نمایند هرگز تحت عنوان محاربه تحت تعقیب کیفری قرار نخواهند گرفت. هرچند که ممکن است عمل آنها طبق مواد دیگری از قوانین مدون، تحت عناوین مجرمانه دیگری غیر از محاربه، جرم انگاری شده باشد. گفتنی است برخی تصریح کرده اند که در صدق سلاح، فرقی میان عصا و سنگ و ابزارهای دیگری غیر از آنها وجود ندارد. شاید ظاهر آیه مربوط به محاربه، چنین تعمیمی را برساند اما اینکه معنای سلاح شامل عصا و سنگ نیز باشد، جای درنگ دارد بلکه اساساً نادرست است.1 در تایید این موضوع می توان به عنوان نمونه به نظر حضرت امام خمینی (ره) در تحریر الوسیله اشاره داشت که مقرر داشته اند: «در اینکه اگر کسی با تازیانه یا چوب دستی مردم را بترساند آیا محارب است یا نه؟ محل اشکال است، بلکه محارب نبودن آنها اقرب است»

بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید